donderdag 11 maart 2010

Marrakech & Casablanca

Vrijdag 12 juni: Flight from hell

Om 15:30 vlogen we met Transavia naar Marrakech. Een week van te voren had ik al buikpijn. Als ik ergens namelijk een hekel aan heb is het vliegen. Ja, ik ben een echte angsthaas wat dat betreft. De vlucht verliep vlekkeloos, tot een uur voor de landing. Opeens hadden we ontzettende last van turbulentie. Dit duurde tot aan de daling. En toen ik dacht dat we bijna konden uitstappen (we waren al ongeveer 30 meter boven vaste land) moesten we weer opstijgen . Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, ik vond het een groot drama.

Marrakech bleek een warme douche te zijn. Ja, je leest het goed, een douche. Het was warm en het regende. Op die manier konden we tenminste wel een beetje acclamatiseren.

Zaterdag 13 juni: Op naar Casablanca

Het weer was aanzienlijk opgeknapt en de zon brande om 9 uur s ochtends al op ons hoofd. We gingen naar de Jardin Majorelle in Marrakech. Deze prachtige tuin was in het bezit van Yves Saint Laurent tot deze overleed. Nu is de tuin van Marrakech die zorgt voor het onderhoud. Overal stonden prachten bloemen, palmen en cactussen. Sommige planten hadden wij thuis al eens gehad. Die waren echter geen lang leven beschoren. Nu zag ik ze eindelijk in volle glorie. In de tuin stonden verschillende fonteinen, een monument voor YSL, azuurblauwe gebouwen waaronder een winkeltje met belachelijke prijzen en een kleine hal met daarin een aantal tekeningen van YSL. Het is bijna ongelofelijk dat er in zo een dorre, droge, rode omgeving zo een oase met groen en blauw kan zijn. Het was een prachtig contrast.

Na deze indrukwekkende tuin gingen we door naar Casablanca. Wat me opviel is dat werkelijk overal langs de weg vuil is te vinden. Het lijkt wel alsof mensen hun huisvuil ergens buiten storten en het niet uit maakt wat ermee gebeurt.

's Middags gingen we de medina bezoeken. Het was een drukte van jewelste en de nauwe straatjes waren hier ook bijzonder vies. Verder viel het me op hoe ontzettend arm een groot deel van de bevolking hier is. Ik zag veel blinde bedelaars, twee meisjes met een verbrande huid en daardoor dichtgesmolten ogen en een man die halfdood/halftnaakt op de rand van de medina lag. Ik denk dat ik echt geluk heb dat ik niet in Casablanca ben geboren. Het leven dat de mensen daar leven, is bijna onmenselijk. Het verschil tussen arm en rijk is zeer goed te zien. Je leeft in een krottenwijk met verzakte trottoirs (als die er al zijn) en bergen vuilnis of op een heuvel in een vila met hek, sprinklers en aangelegde tuin. En dat is nog alleen wat ik in 1 dag heb gezien. Ik kan me bijna niet voorstellen dat het nog erger kan, terwijl ik wel weet dat dat kan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten